kadın ve erkek, çocuk sahibi olmaya hüküm
verdiğinde kocaman
hayallerle ve coklu
planla yola çıkarlar. Lakin
kimi mevsim
her ne
istenilen fotoğrafda
gelişmez. Doktorlar kimi durumlarda gebeliğin belirli aylarında, kimi durumlardaysa doğurma
sonrasında bebeğin ‘farklı’ olduğunu ebeveynlerine söyler . 'farklı' kelimesinin anlamına baktığımızda 'norm dışarısı
olmak' tanımlamasını buluyoruz. 'norm harici
olmak' kelimeleriyse, bir toplumda herhangi bir zeminde
çoğunluk benzer
olmama hali şeklinde açıklanıyor. Bu yazımda 'farklı oluş' ile interesan
önleyici tutumların, çabuk
teşhisin ve dürüst
ebeveyn desteğinin altını çizeceğim . Sonraki yazılarımda down sendromu, otizm, asperger sendromunu ele alacağım. Ilk gibi
doktor uyarılarına kulak sağlamak
gerekiyor. Gebe kalma yaşı, eş ile uyum, gebelik öncesinde ve sırasında kullanımı münasip
değil
maddeler, gebenin ruhsal ve bedensel
sağlığı, akraba evliliği olarak
bütün
etkenler gebe ve bebek sağlığı nedeniyle
hayli
önemli . çabuk
teşhis, bu mesele
doğrusu
hayli
hassas bir noktada bulunuyor. Değişik
oluş, düzeltilmesi gereken, olumsuz bir hal
değil çünkü. Coklu
uzman da şunu
ebeveynlere açıklamaya çalışıyor. 'farklı' çocuklarımız göre
henüz
kolay, fazla
mütenasip
koşullar yaratmak ve onları şahsi
hususi
oluşları çerçevesinde kabul yapmak
gerekiyor. 'farklı' çocuklarımızın bireyselleşmeleri ve bunların
nedeniyle
çaba gösterilmesi her şeyden önemli. şunu da unutmamak gerekiyor; her birey, olası
olduğunca bir başkasının desteği olmadan hayatını idame ettirebilme becerisini kazanma hakkına sahip. Hepimiz bu bakış açısıyla hareket edersek, 'farklı' çocuklarımızın hayatı bambaşka olabilir. Bu noktada 'farklı' çocuklar dek
ailenin de uzman desteğine ihtiyacı oluyor. Ebeveynlerin 'farklı' çocuklarına dürüst
zamanda, dürüst
desteği vermeleriyse şunlara bağlı: • Bebeği isteyerek dünyaya getirmek • Bebeğin 'farklı' gelişim gösterdiğini öğrenmeleri durumunda eşlerin birbirlerine desteğini sürdürmesi • Basit
olmamasına rağmen, uzman desteğiyle durumu kabul etmek. Lakin
bu fotoğrafda
dürüst
zamanda, dürüst
uzmandan, düzgün
destek alınabiliyor. • çocuğunuzun tutum ve davranışlarından hangisinin kişilik özelliği, hangisinin dönemsel, hangisinin içinde bulunduğu durumun belirtileri olduğunun farkında bulunmak
ve bunlara uyan
duruş almak. Ara-sıra
bir davranışa göz yumarken, gelişimi nedeniyle
bir takım
davranışların ortadan kalkması bekleniyor. Bu durumlarda uzmanların bireysel-grup çalışmalarının bu yüzden
düzen
aile ortamındaki destek de belirleyici oluyor. • Anne ve babanın kendilerini suçlamaması. • Benzer
gelişimi belirten
ya da göstermeyen çocuklarla, çocukları olan ailelerle olası
olduğunca süre
harcamak
hem çocuklar hem de anne-babalar nedeniyle
önemli. • Durumla interesan
kurumlarla görüşmek, bu konunun uzmanlarını dinlemek, konu ılgili
okumak ve yenilikleri izleme
yapmak
aldığınız desteği değerlendirebilmenize ve yorumlayabilmenize, evde de bilinçli destek verebilmenize olanak sağlıyor. Emily Perl Kingsly’nin ‘hollanda’ya Hoşgeldiniz!’ başlıklı yazısını okudunuz mu? Cevabınız hayırsa, ilk olarak
buraya tıklayıp, yazıyı okumanızı tavsiye ederim. Bu yazı, çocuğu öteki çocuklardan diğer
gelişim belirten
bir annenin, yolun başındaki hissiyatını birçok
içten
fotoğrafda
gözler önüne seriyor. Bir önerim hala
var, yalnız
bu kitap ne yazık ki daha
Türkçe'ye çevirilmedi. Ingilizce okumayı seçenek
edenlere Mark Haddon'ın "the Curious Incident Of The Dog In The Night Time" adlı kitabını tavsiye ederim. Bu kitabın türü polisiye gibi
yazsa da doğrusu
alt metni fazla
farklı. Yazar diğerlerinden ayrımlı
gelişim belirten
bir çocuğun yaşadıklarını, çocuğun penceresinden izleme imkanı tanıyor. Bu kitaplar çocuğunuzun 'farklı' oluşunu anlamanızda sana
yol gösterici olabilir. Unutmayın, kabul yapmak
bu sürecin en mühim
adımı!